شاید اگر همه کسانی که در مناصب مختلف، وقعی به آزادی مطبوعات نمی نهند، به این مسئله فکر کنند که عمر منصب آن ها کوتاه است و پس از طی یک دوره مشخص باید ناظر رفتار مسند نشینان بعدی باشند، لا اقل برای بسته نشدن درهای نقد به روی خودشان، از آزادی مطبوعات دفاع کنند.
عصرایران، مهدی قدیمی- رو زچهاردهم اردیبهشت، روز جهانی آزادی مطبوعات است. البته این روز در کشور ما آنقدر بی اهمیت است که به یاد نداریم تا کنون کسی این روز را به اهالی مطبوعات تبریک گفته باشد و یا به مناسبت این روز همایشی برگزار شود و از فعالان این عرصه تقدیری به عمل آید.
این روزها در حالی همه دولتمردان جهان و حتی دبیرکل سازمان ملل روز جهانی آزادی مطبوعات را به اهل رسانه تبریک می گویند که دولتمردان ما در حال ابلاغ مصوبه ای برای محدودتر کردن فرایند خبر رسانی هستند.

قرار است از این پس انتشار اخبار بدون ذکر منبع در کشور ما ممنوع شود. مصوبه ای که برخی نمایندگان مجلس معتقدند مغایر با اصول قانونی است و ما نمی دانیم که باید به کدام تفسیر از قانون اقتدا کنیم.
این البته تمام محدودیت های ما نیست و شرح آن چه که از آزادی مطبوعات نصیب مطبوعاتی های ایران می شود در این مقال نمی گنجد.
ادامه مطلب را مطالعه کنید